photoalefbe

 

ماکروفتوگرافی

ماکروفتوگرافی  (عکاسی از سوژه‌های کوچک و ذره‌بینی)

 

 

آشنائی و درک عکاسی ماکرو فقط به دانش و تجربه‌ی عکاسی مربوط نمی‌شود ولی اگر یکی دو تا از وسائل ماکرو را تهیه کنید و با استفاده از آن به اشیاء کوچک و اجزاء ریز هر سوژه‌ای چه طبیعت و چه اشیاء زندگی نگاه کنید چشم شما با دنیای سحرانگیز و جذاب ماکرو آشنا خواهد شد. هر چه وسائل شما کامل‌تر و کنجکاوی شما بیشتر شود علاقه و کشف شما در دنیای اطراف و اشیاء ریز بیشتر خواهد شد، و اگر امکانات خود را با قدری خلاقیت توام کنید شاید مدت‌های طولانی سرگرم عکاسی ماکرو بشوید و به این زودی‌ها و سادگی‌ها دست از سر ماکروفتوگرافی برنخواهید داشت.

 

تا بحال بصورت (فول کادر) سر و چشم یک زنبور و یا ملخ را از روبرو در ویزور دوربین خود ندیده‌اید و یا تصویر کلبه‌ی چوبی، یک تک درخت یا یک گل را در یک قطره‌ی شبنم که نوک یک برگ سبز قرار گرفته بصورت فول کادر تماشا نکرده‌اید. و صدها سوژه‌ی کوچک و کوچک‌تر که اگر با ابتکار و خلاقیت شما توام شود و سوژه‌ی مورد نظر شما با اشیاء و سوژه‌های دیگر بصورت هارمونی یا کنتراست از نظر رنگ و یا فرم چیده شود با هیچ یک از رشته‌های عکاسی قابل مقایسه نیست و کاملاً اختصاصی و بهت‌آور است. بطوریکه بعضی از عکس‌های ماکرو را میتوانید بعنوان معمای تصویری به علاقمندان عکس و عکاسی نشان بدهید.

 

وسائل حرفه‌ای و ضروری در عکاسی ماکرو عبارتند از:

 

1- لنز ماکرو که بتواند اشیاء را از فاصله سه یا چهار سانتیمتری هم عکاسی کند. 2- فیلترهای کلوزآپ با قدرت بزرگ‌نمائی متفاوت. 3- فانوس مخصوص ماکرو که با قرارگرفتن بین لنز و بدنه‌ی دوربین متراژ تا یک سانتیمتری عمل میکند. در ضمن تا بزرگ‌نمائی یک به یک هر سوژه هم جلو خواهد رفت.

 

در ضمن داشتن فلاش رینگ یعنی فلاش بصورت دایره که لنز دوربین در وسط آن قرار میگیرد و در نتیجه سوژه‌های کوچک بهیچ وجه تیره و سایه‌دار نخواهند شد. محاسبه‌ی نور توسط نورسنج دوربین یا نورسنج دستی با رعایت ضریب بزرگ‌نمائی انجام خواهد شد.

 

اشکالات و خطراتی که در عکاسی ماکرو وجود دارد با قدری دقت و تجربه قابل رفع است. مثلاً نه تنها سوژه‌ی مورد نظر شما بلکه زمینه‌ی پشت و یا سایر سوژه‌ها که در ویزور قابل دیدن هستند هم بزرگ و درشت خواهند شد. که ممکن است سوژه‌ی مورد نظر شما را تحت تاثیر قرار بدهند و یا لکه‌های رنگی یا تیره که در زمینه‌ی تصویر قرار دارند، شیئ مورد انتخاب شما را بپوشانند و فرم آن‌را تغییر دهند. خوشبختانه در عکاسی ماکرو با دورکردن زمینه‌ی پشت و یا اشیاء اطراف حتی چند میلیمتر هم که باشد، آرتیست مورد نظر شما نجات پیدا خواهد کرد و به راحتی از زمینه‌ی پشت و سایر اشیاء جدا خواهد شد. پرسپکتیو هر سوژه در این عکاسی اهمیت بیشتری دارد. و با چرخاندن آن یا تغییر چند میلیمترمحل دوربین فرم و پرسپکتیو آن تغییر خواهد کرد باید با صبر و حوصله بهترین زاویه‌ی را برای نمایش فرم مورد نظر خود پیدا کنید و به کمک دیافراگم مناسب آنرا از سایر زمینه و اشیاء جدا کنید. هم چنین با استفاده از اهرم عمق میدان و بسته شدن دیافراگم مقدار وضوح مورد احتیاج خود را ببینید. چون تماشای صحنه در عکاسی ماکرو با بازترین دیافراگم انجام میگیرد و این با تصویری که شما در نظر دارید متفاوت است و بهتر است صحنه را با دیافراگم انتخابی خودتان تماشا کنید که بتوانید معایب و اشکالات سوژه اصلی را مجاورت با سایر سوژه‌ها برطرف کنید در ضمن سوژه‌های لرزان و متحرک چه در طبیعت و چه در فضای داخلی به علت سرعت‌های احتمالاً آهسته که بعضی مواقع  بعلت انتخاب دیافراگم بسته و یا نور کم صحنه کار به سرعت‌های یک ثانیه و یا بیشتر میکشد که احتیاج به سه‌پایه محکم و استواری پیدا خواهید کرد. داشتن فیلتر پولار هم بد نیست در بعضی از عکاسی‌های ماکرو، انعکاس نور در سوژه بصورت لکه‌ای بزرگ و سفید خودنمائی میکند که باید حتماً با فیلتر پولار رفع شود. بعضی مواقع که یک یا چند سوژه‌ی ماکرو را انتخاب کرده و به صورت استودیوئی عکاسی میکنید اگر یک فیلتر پولار بزرگ هم جلوی منبع نور اصلی قرار بدهید، با چرخاندن فیلتر پولار جلوی لنز، نوع انعکاس و شدت انعکاس را کنترل کرده طبق سلیقه خود تغییر دهید، آنوقت قدر و ارزش امکان پولاریزه کردن نور را در عکاسی ماکرو درک خواهید کرد.

 

بسیاری از سوژه‌های معمولی و بی‌ارزش در عکاسی ماکرو ابهت و اهمیت چشم گیری پیدا خواهند کرد از تراشه‌های فلزات و چوب و نخ رنگی در کارگاه تا پوسته‌ی حبوبات و گندم و برنج در انبار از ذرات چربی تا براده‌های شیشه رنگی یا پودر فلزات رنگی همه سوژه‌ی عکاسی ماکرو بحساب میایند.

 

لحظه ورود یک نخ رنگی به سوراخ سوزن با وضوح و دقتی که بتوان آنرا حتی (50 ×60) سانتیمتر هم بزرگ کرد. یا مثلاً فشار سوزن تزریق موقع ورود به پوست انسان مخصوصاً اگر چند عدد موی سیاه هم در آن اطراف باشند تصویر آن بیننده‌ را مبهوت خواهد کرد. هیچ کس تجسم واقعی از شهد گل نوشیدن یک پروانه از داخل یک گل را ندارد، اگر یک پروانه‌ی خوشرنگ را با اسپری نیمه بیهوش کنید و وسط گل مورد انتخاب خود قرار دهید که البته همه چیز را باید از قبل آماده کرده باشید. از محاسبه‌ی نور تا انتخاب زمینه و رنگ پشت صحنه از روبرو یا پهلو که در بعضی مواقع باید یکی دو گلبرگ را هم از سر راه بردارید. شاخک‌ها و بالهای پروانه و رنگ آن در تضاد یا هارمونی با رنگ گل، مقدمات عکاسی ماکروی حرفه‌ای و هنری است که هر بیننده‌ای را مجذوب خواهد کرد.

 

عکس ماکرو حتماً از نظر کیفیت باید در حدی باشد که بتوان خیلی راحت آنرا تا یک متر در یک متر چاپ کرد و رنگ و کنتراست و وضوح آن جذاب باقی مانده و کوچکترین تغییری نکند. سوژه‌های ماکرو در بین خرت و پرت‌های بیشتر مادر بزرگ‌ها و مادرهایمان فراوان است. از دکمه‌های رنگی و قدیمی نقش‌دار تا ماسوره‌های نخ‌های ابریشمی رنگارنگ، از زیورآلات صنایع دستی تا قیچی و چاقوهای قدیمی. همه آنها با قدری علاقه و خلاقیت چه بصورت تکی و یا توام با یکدیگر سوژه‌هائی جذاب برای عکاسی ماکرو هستند. اجزای پارچه‌های زربافت طلائی و نقره‌ای بعنوان زمینه‌ی پشت و دتای انگشت پُر چین و چروک مادربزرگ با انگشتر قدیمی او برای ماکروفتوگرافی دکوراتیوترین تصویر زیبا و خلاق رنگی است. نورپردازی آن مخصوصاً اندازه‌ی سایه‌ها و مساحت سوژه‌ها در تصویر به سلیقه و تمرین شما بستگی دارد هرچه بیشتر تخیل کنید و سوژه‌ها را در رابطه  مناسب با هم عکاسی کنید، کارهای شما پرمعنی‌تر و جذاب‌تر خواهد شد. تماشای اجزای طبیعت لانه‌ی بچه زنبورها، تار عنکبوت با مگس دربند افتاده، قارچ‌های کوچک رنگی که روی تنه‌ی خزه بسته درختان کهنه در میایند از پوست درخت مو که در عکس مانند گیسوی بافته خواهد شد تا اجزاء و نقش‌های رنگی برگ‌ چنار پائیزی؛ هر کدام تک تک یا با هم، شما را در هنگام عکاسی و دیگران را موقع تماشای عکس‌های شما مجذوب خواهد کرد. قبول ندارید یکبار امتحان کنید. صبر و تحمل فراموش نشود. موفق باشید.

نوشته: مسعود معصومی

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۱۸ آبان ۱۳۸٦ - مسعود معصومی

عکاسی سینما- تئاتر

عکاسی سینما- تئاتر

 

 

رشد هنر و تئاتر در دهه‌های گذشته بمراتب چشم گیرتر و موفق‌تر از عکاسی این رشته بوده است. حتی بعد از باز شدن دانشکده‌های عکاسی متاسفانه درسی یا واحدی بنام عکاسی سینما تئاتر وجود ندارد. بعضی از علاقمندان یا شاغلان رشته مطبوعات و ژورنالیسم همراه عکاسی معمولی در مطبوعات یا حتی پرتره بصورت تجربی عکاسی از فیلم یا اجرای تئاتر را نیز انجام دادند به همین دلیل است که از اجراهای به یاد ماندنی تئاترهای سعدی، فرهنگ، بیست و پنج شهریور و مولوی یادگاری تصویری که بتوان آن را عکاسی تئاتر نامید وجود ندارد. در مورد سینما هم نمونه‌هائی که از سینمای قدیمی ایران داریم بیشتر خبری و مطبوعاتی است، در صورتی که هنر سینمای ایران از دیدگاه کارگردانی، بازیگری و سناریو نویسی در جهان مقام والائی را کسب کرده‌است. هنوز برخورد با عکاسان حرفه‌ای سینما و تئاتر در هنگام کار و سر صحنه متاسفانه نا‌امیدانه و غیر حرفه‌ای است و عکاسان این رشته باید کاملاً تابع و فرمانبر دست‌اندرکاران گروه سینما و تئاتر باشند.

 

برای فراگیری و تسلط در این عکاسی که قدری هم مشکل است باید چند چیز را دقت کرد و یاد گرفت: آشنائی با عکاسی پرتره، آشنائی با عکاسی معماری، آشنائی با عکاسی خبری و اجتماعی؛ در رشته سینما و تئاتر به همه‌ی آنها احتیاج پیدا خواهیم کرد. در ضمن علاقه‌ی به هنر سینما و تئاتر کاملاً ضروری است و فقط تسلط به تکنیک و وسائل عکاسی و نور برای رسیدن به عکس هنری در سینما و تئاتر کافی نیست. شروع کار حرفه‌ای این عکاسی بترتیب زیر است:

 

مانند یک تماشاگر علاقمند، در تمرینات نهائی یا حتی اجرا، کار تئاتر را تماشا کرده و صحنه‌های مورد تشخیص و علاقه خود را با ذکر جمله‌ای که بازیگر اصلی بر زبان جاری می‌کند یادداشت می‌کنید و بسرعت آنچه را که در صحنه انتخابی خود از قبیل محل نامناسب سایر بازیگران، محل بازیگر اصلی در رابطه با جابجائی دکور و اشیاء صحنه و نور سرتاسر دکور، همه و همه را با یک لغت و اشاره در جلوی جمله‌ی بازیگر یادداشت می‌کنید و این کار را تا پایان پرده‌ها انجام دهید. در خاتمه مجموعه‌ی کتبی از صحنه‌های مورد نظر خود همراه معایب و ضرورت تغییرات صحنه را در اختیار دارید. در وقت عکاسی همراه این یادداشت کار خود را شروع کنید با تکرار جمله‌ی بازیگر اصلی همه فوراً در محل و ژست خود قرار خواهند گرفت و شما اشکالات و معایب صحنه را از نظر عکاسی سریع به زبان آورده و صحنه را آن طور که بدون نقص می‌پسندید درست می‌کنید. این کار مخصوصاً جابجائی ایستادن و یا تغییر زمان ژست دیگران یا حتی جابجائی دکور برای آنان در اوایل کار غیر معمولی و ناخوشایند است که با دیدن عکس‌های شما با تغییرات و دست کاری که معایب در یک عکس ثابت را بر طرف کرده‌اید به کار و هنر شما اعتماد پیدا خواهند کرد. در مورد کمبود نور در قسمت‌هائی از صحنه‌ی اصلاح شده شما، متاسفانه جابجائی نور افکن‌های سقف عملی نیست و باید خودتان بفراخور احتیاج در آنچه که یادداشت کرده‌اید نور همراه خود ببرید. به این دلیل باید نوع نور موجود در سالن را بدانید و برای هم‌رنگ شدن و تغییر نکردن کنتراست نور و رنگ صحنه، چراغ با قدرت و رنگ مشابه همراه ببرید. برای مهیج‌تر شدن و کامل شدن بعضی ازصحنه‌ها قدری ژست و بازی یا حرکت و فرم سایر بازیگران را حداکثر دو سه ثانیه جلو و عقب برده‌اید که به هیچ وجه چیزی را خراب نکرده‌اید. فقط عکس خود را کامل‌تر و جذاب‌تر کرده‌اید. در ضمن عکس شما نه فقط کارگردان وبازیگر نقش اول را راضی می‌کند بلکه بازیگران رل‌های دوم، طراح صحنه و نور هم عکس شما را انتخاب خواهند کرد. با مطالعه و تمرین و تجربه باید یاد بگیرید که در سینما و تئاتر، خواسته‌های تصویری کارگردان، بازیگران، طراح دکور و لباس کاملاً متفاوت است. کلوزآپ چشم و لب بازیگر به درد طراح صحنه نمی‌خورد و لانگ‌شات پرده که باید با ذره‌ بین عقب بازیگر گشت هم به درد بازیگر نمی‌خورد. آشنائی با سلیقه و احتیاج هر کس را در عمل یاد خواهید گرفت بشرط این که معایب و ضعف‌های تصویری را مطابق درسی که نوشتیم رفع کنید.

 

در عکاسی تئاتر داشتن لنز واید و تله ضعیف (حداکثر35 تا 90 میلیمتر) کافی است. در مورد حساسیت فیلم هم با توجه به نگه داشتن ژست توسط بازیگر و عکاسی با سه‌پایه، بهتر است از حساسیت‌ بالا استفاده نکنید. هر چه حساسیت شما کمتر باشد، کنتراست و رنگ تصویر بهتر و در ضمن صورت‌ها دانه‌دانه و گرین‌دار نخواهد شد که باز با عکس‌های دیگران فرق خواهند داشت. بعضی از عکاس‌ها معتقدند باید در حین اجرا که بازیگر در ژست خود فرو رفته عکاسی کرد. در این باره با بازیگران صحبت کنید و از آنها بخواهید که ژست خود را یکی دو ثانیه نگه دارند، خواهید دید که کوچکترین تفاوتی با ژست موقع اجرا نخواهند داشت.

 

در عکاسی سینما همه چیز فرق خواهد کرد. با نگاه در ویزور دوربین فیلم‌برداری، زاویه‌ی مورد نظر هر صحنه را می‌توانید ببینید. ممکن است به لنز‌های تله به مراتب قوی‌تر (135 تا 300 میلیمتر) احتیاج پیدا کنید. تغییر دکور عملی نیست حداکثر دخالت در صحنه جابجائی ناچیز بازیگران است بشرط آنکه حاضر شوند بخاطر شما و عکس مجدداً بازی کنند. در حال تمرین و نمونه گیری با دیافراگم باز که زمینه‌ کاملاً محو بشود عکاسی از بازیگران عملی است که متاسفانه تنوع ندارد و احتیاج به تمام قد و همراه دکور نیز پیدا خواهید کرد. در مقایسه با فیلمبرداری، چند عکس که در آن حرکت دیده شود (سرعت آهسته) عکس‌های متفاوت و دینامیکی خواهد شد. به علت بسته بودن فضای دکور، زاویه‌ی کار شما بیشتر همان زاویه دوربین فیلمبردار خواهد بود. به همین دلیل داشتن وسیله‌ای که در صحنه‌های ثابت از بالای دوربین صحنه را عکاسی کنید ضروری است. دوربین‌های زوم‌دار و موتوردار کار عکاسی سینما را خیلی راحت خواهد کرد، بشرط آنکه اگر صدا سر صحنه باشد، صدای موتور دوربین شنیده نشود.

 

عکاسی پشت صحنه مخلوطی از عکاسی سینما و رپرتاژ خبری است. تداخل مردم تماشاگر و صحنه‌های خارج از دکور با دوربین و بازیگرهای صحنه از عکس‌های خبری جذاب است. حوادث غیر مترقبه لازمه‌ی سرعت عمل و آمادگی شما در کنار بازیگران و صحنه است. در مورد تهیه و تکثیر و توزیع عکس‌های سینمائی تابع قوانین کپی‌رایت هستید. شدیداً دقت کنید مشکل آفرین نشود.

نوشته: مسعود معصومی

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۱۱ آبان ۱۳۸٦ - مسعود معصومی

خلق یک تصویر

خلق یک تصویر

 

 

بسیاری از مواقع که با صبر و حوصله و با آرامی از داخل ویزور دوربین و از وسط یک لنز تله اطراف را تماشا می‌کنیم، با قطع‌ها، برش‌ها و تداخل فرم‌هائی برخورد می‌کنیم که ارزش عکاسی دارند.

 

اینکه شما یک فرم را بصورت کلاسیک می‌پسندید یا برش مدرن و سوررئالی از دنیای اطراف را ثبت کنید فرقی نمی‌کند مهم این است که شما با این کار یک تصویر خلق کرده‌اید.

 

حال اگر در این حرکت آرام سوژه‌ای را بخاطر می‌سپارید و تصمیم می‌گیرید آنرا در کنار فرم دیگری که پسند کرده‌اید قرار دهید و خلاقیت خود را عینی‌تر یا ذهنی‌تر جلوه بدهید، این کار نشان‌دهنده تجریه شما و فرار از کار کلیشه‌ای و تکراری است. هر چند این کار مشکل و نفس‌گیر است ولی به تقلا و سعی شما می‌ارزد، چون مهم نتیجه‌ای است که بدست خواهید آورد.

 

مثلاً اگر کنار پنجره بزرگ و قدی یک ویترین ایستاده‌اید و لکه بزرگ ابر در آن منعکس شده و حال شما منتظر مدل خاصی با فرم شنل، روپوش، بارانی و چتر و کلاه یا پیر خمیده یا یک جوان می‌شوید که هر سه سوژه را در هم ادغام کنید، نشان‌دهنده شناخت شما و تجربه شما در کامل کردن خلاقیت تصویر است. مخصوصاً اگر با انتخاب لنز زاویه خاصی از تصویر ِتخیلی فوق را کادره می‌کنید و قبل از عکاسی کادر خود را نیز انتخاب کرده‌اید.

 

در خلق یک تصویر، افقی بودن، آرامش و هماهنگی بیشتری بوجود خواهد آورد، در فرم‌های عمودی همان تصویر هیجانی‌تر و گرم‌تر خواهد شد.

 

مساحت رنگ‌های بزرگ، مثلاً سفید وسیع آسمان، بدنه ساختمان یا دیوار سفید را باید در تقسیم‌بندی فرم‌های افقی دقت کنید در تصویر نهائی زیادی بنظر نیاید. تقسیم‌بندی لکه‌های رنگ اهمیت فراوانی در خلق تصویری افقی دارند.

 

محل توقف، و زاویه و ارتفاع شما در خلق فرم و مساحت رنگ‌ها سرنوشت‌ساز است.

 

به علت عجله و بی‌حوصلگی معمولاً بعضی از سوژه‌های ضروری از کادر بیرون رفته‌اند و برعکس سوژه‌هایی که چیزی برای گفتن ندارند بیخودی و زیادی چشم را اذیت می‌کنند. علی‌رغم سرعت عمل باید با یک گردش قرینه در طول و عرض صحنه رابطه‌ی مساحت رنگ و فرم‌ها را تشخیص داده باشید و با حرکت و جابجائی خودتان و دوربین و احتمالاً انتخاب لنز بهتر کادر ایده‌آل را در رابطه با خلق تصویری خود مشخص کنید، آنچه را که باید دقت کنید این است که:

 

۱-     چه تغییری در رابطه‌ی فرم سوژه اصلی با زمینه‌ی پشت بوجود می‌آید اگر شما قدری به طرف راست یا طرف چپ حرکت کنید.

 

۲-     شاید بالای یک چهارپایه یا نردبان رفتن ضروری باشد.

 

۳-     و حتی شاید از بالای یک دیوار یا ایوان مشرف به صحنه کادربندی کنید جذاب‌تر شود.

 

۴-     شما با تجربه‌ی پرسپکتیو تصویری در همان لحظه اول متوجه ارتفاع ایده‌آل خود در صحنه خواهید شد.

 

۵-  بریدن هر یک اضلاع با حرکت دادن لنز به طرفین در قطع فرم‌ها باید دلیل تصویری داشته باشد. نور با شدت و نوع و زاویه‌ی تابش خود باید همانند نور محراب ما را به مرکز ثقل انتخاب و تفکر تصویری شما راهنمائی کند.

 

۶- مواظب عادت‌های خود و تکرارهای خود باشید که در خلق تصویر به هر صحنه‌ای کاملاً با نگاه کشف و نوآوری تمرکز کنید و از کلیشه کاری خودتان و دیگران بپرهیزید.

 

۷- در همان لحظه به امکانات و تغییرات تصویری توسط ظهور و چاپ نیز فکر کنید و فکر کنید تجربیات بعدی چه کمکی به لحظه‌ی خلق تصویری شما می‌کند. چه بسا تشخیص می‌دهید یک برش غیراستاندارد افقی خیلی باریک مثلاً یک به پنج 1:5 افقی چاپ خواهید کرد.

 

مثلاً در قبرستان ماشین‌های قراضه و کهنه توجه کنید که چگونه با برش تصویری توام با صبر و حوصله عکس‌های خلاقه جذابی بوجود خواهید آورد. با لنز تله و یک واید شدید تماشا کنید تا یک سوژه با دو حالت و کاراکتر کاملاً متفاوت را کشف کنید.

 

حال اگر بجای سوژه و محل بسته‌ی فوق از یک جشن محلی یا تعزیه عکاسی می‌کنید. خلاقیت شما روی حرکت ماسک‌ها، رنگ‌ها، فیگورهای بدن، انسان و اسب، خوب و بد و آنچه که بصورت سری در یک مجموعه خلاقیت خود را امتحان می‌کنید. در یک چنین صحنه‌ای تعویض بسرعت لنز از تله به واید و نزدیک شدن به سوژه‌ها و حرکت از نزدیک در لابلای آنان و قرار دادن آسمان در زمینه‌ی پشت مدل‌ها چه متوجه شما باشند، چه نباشند تصاویر سوررئال زیبائی ثبت خواهید کرد. مواظب وضوح باشید که از دست نرود. شاید صلاح باشد از حساسیت بالاتر تا حدود800 ASA استفاده کنید. تنوع در یک سری تصویری اهمیت دارد.

 

1-     معماری اطراف اگر از نظر قدمت و زمینه‌ی پشت با صورت‌ها هارمونی دارد.

 

2-     کوچه‌های تنگ و باریک (مانند کوچه کاه‌گلی‌های یزد و ابیانه و کاشان و مشابه)

 

3-     انتخاب رنگ‌های قرمز و سبز و سیاه پرچم‌ها در مساحتی از تصویر و تداخل صورت‌ها یا فضا با یکایک این لکه‌های پارچه‌های رنگی.

 

4-     تغییر ارتفاع در نتیجه زاویه دید شما ناگهان فضای جدیدی جلوی چشم شما بوجود می‌آورد، از زیر ِزیر یا بالای بالا تضاد آرامش و هیجان شدید را نشان خواهد داد.

 

5-     بدون هول شدن محل خود و دوربین را با زاویه تابش خورشید حساب کنید نورهایی‌ که از پهلو بتابد بمراتب جذاب‌تر و خوش کنتراست‌تر از نورهایی است که از پشت شما به سوژه بتابد و آنها را شدیداً بدون حجم و مسطح خواهد کرد.

 

6-     دقت کنید سایه خود شما در تصاویر نیافتد بعضی مواقع کنتراست سایه‌های دیگران یا اشیاء بازی جالبی بوجود می‌آورد.

 

7-     در صورت امکان از علامت، بیرق‌ها تیغ‌های علامت و سوژه‌هایی مثل زنجیر سنج و طبل با یک مساحت سوررئال در تصویر استفاده کنید.

 

8-     پرتره‌هایی که کاراکتر جذاب تصویری دارند و وینچرسواری‌های شاد و خندان پیرمردهای در حال گریه، کودکان هیجان‌زده سقاهای سبز‌پوش کوچک، دختران با لباس‌های محلی، در خلق یک رپرتاژ سری کمک می‌کنند.

 

9-     استفاده از فیلترهای حالت دهنده یا نیمه‌رنگی بعضی مواقع یک دو عکس متنوع بوجود بیاورند البته زیاده‌روی نکنید. خون، قربانی، قمه‌زدن و سوژه‌هایی شبیه آن را امتحان کنید به خلاقیت تصویری کمک چندانی نمی‌کنند و مشمئز کننده خواهند شد. مگر اینکه ژورنالیسم و در حالت دسته عزاداران عکاسی شوند.

 

بعد از پایان یک مراسم با وسائل موجود و مصنوعی تنظیم کردن صحنه‌ها با پارچه و مدل‌ها و سوژه‌های باقیمانده و چیدن آنها البته خیلی دقیق، تعجب خواهید کرد که به نتایج بمراتب بهتر و خلاق‌تری دست پیدا کرده‌اید، امتحان کنید.

نوشته: مسعود معصومی

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٤ آبان ۱۳۸٦ - مسعود معصومی

عکاسی نرم و مه آلود یا ملکوتی

عکاسی نرم و مه آلود یا ملکوتی

 

 

در عکاسی پرتره، بدن انسان و همچنین طبیعت می‌توان با کمک فیلترهای نرم‌کننده و یا مه آلودکننده یک شفافیت و روشنی و نرمی بخصوصی به تصویر داد و با رعایت فرم و کمپوزیسیون مناسب عکس‌های کاملاً متفاوت و جذابی بوجود آورد.

 

در عکاسی سیاه و سفید بعضی از فیلترهای رنگ‌دار می‌توانند سوژه‌ها را نرم و شفاف کنند، در عکاسی رنگی می‌توانند با تغییرات در رنگ‌های سوژه و عکس باعث نرم شدن تصویر گردند.

 

تاکتیک و نحوه استفاده از نور و فیلتر ِبجا و درست در هر یک از راه‌های فوق شما را به نتیجه‌ی مشترک که نرم شدن و مه‌آلود شدن تصویر است می‌رساند.

 

اگر از لحظه انتخاب سوژه و مدل، زمینه‌ی پشت و رنگ‌های آن، دقت در لباس و دکور هدفتان ملکوتی کردن تصویر باشد، عوامل دیگری نیز هستند که خیلی بهتر و دقیق‌تر شما را به هدف نرم‌کنندگی تصویری می‌رساند.

 

1- فیلترهای اِفِکت نرم‌کننده یا فاگی یا مه‌آلود‌کننده  2- لنزهای نرم‌کننده‌ی خطوط تیز و پرکنتراست  3- فیلتر مخصوص که از ذرات بلوری بسیار ریز تشکیل گردیده  4- ستاره‌ای کننده‌ها و رویائی کننده‌ها  5- شیشه‌های چرب تا نیمه مات شده.

 

یکایک وسائل فوق کارشان رؤیایی کردن یا مه‌آلود کردن تصویر است که تفاوت‌های آنها در نوع و یا شدت اثر آنها است که بفراخور سلیقه و ایده‌ی خود می‌توانید انتخاب کنید.

 

در اصل کار فیزیکی تمام شیشه‌های فوق کم‌کردن کنتراست، هاله‌ نوری ایجاد کردن در نقاط روشن نورپردازی شده و بسیار ناچیز حالت محو کردگی در وضوح تصویر است.

 

باید دقیقاً بیاموزید که کاربرد و اثرگذاری هر کدام از فیلترها روی هر سوژه و عکسی چگونه است که کاملاً خودآگاه نسبت به سوژه‌ای که عکاسی می‌کنید بهترین را برای هدف انتخاب کنید.

 

اگر سوژه انتخابی شما بطری و ظروف کریستال است که نورپردازی مستقیم شده مسلماً باید فیلتری انتخاب کنید که بر روی تمام سطح بطری و کریستال اثر نگذارد بلکه فقط نقاطی را که نور منعکس شده، هاله‌دار کند که یک فیلتر "اِستار" کاربرد دارد و بقیه تصویر را خراب خواهد کرد و برعکس اگر در نور شدید ظهر کنار دریا (که ابری است) و مدل شما با لباس حریر و کلاه سفید در حال دویدن است فقط یک فیلتر فاگی است که می‌تواند سیستم ملکوتی کردن کل تصویر شما را ضمانت کند و سایر فیلترها یا غلط هستند یا زیاده از حد شدت محو شدن تصویر را بالا می‌برند.

 

در ضمن باید بدانید چه عواملی بجز فیلترها و شیشه‌ها در تصمیم‌گیری شما نقش خواهند داشت:

 

1-     هارمونی متناسب نوع نورپردازی با نوع سوژه و صحنه‌ی انتخابی شما از نظر مساحت خالی ِتصویری، مساحت مدل و شدت هارمونی سوژه با زمینه‌ی آن.

 

2-     انتخاب دیافراگم صحیح برای شدت نرم‌کنندگی، هر چه دیافراگم بازتر باشد، شدت روشنی و نرمی شدیدتر خواهد شد تا حدی که در بعضی از سوژه‌ها که کنتراست سوژه اصلی با زمینه زیاد است در دیافراگم کاملاً بسته از نرم بودن و ملکوتی شدن خبری نیست.

 

3-     استفاده از تکنیک نرم کنندگی در موقع چاپ که با انتخاب لنز آگراندیسمان و دیافراگم و فیلتر می‌توان نوع نرمی و شدت آن را تغییر داد.

 

4-     نورپردازی نرم از پشت ورقه‌های  پی-وی-سی سفید و عکاسی با دیافراگم باز شدیداً تصویر را تغییر می‌دهد.

 

5-     تجربه و شناخت ایده‌ی شما به انواع وسائل و نحوه‌ی نورپردازی شما مربوط می‌شود، یک مدل با لباس سفید جلوی یک زمینه‌ی تیره با فیلتر قوی و شدید مه‌آلود‌کننده یک هاله درخشان در تمام محل تلاقی نوری نیز خواهد داشت، البته هر چه دیافراگم بازترباشد ضخامت هاله‌ی نوری پهن‌تر و رنگ‌های سفید و روشن در تصویر مه‌آلود‌تر خواهد شد.

 

6-     در تصاویری که منابع نوری مانند شمع، چلچراغ‌ها یا پنجره‌های مشبک نورانی دیده می‌شوند حتماً با فیلتر استار یا ستاره‌ای شکل عکاسی کنید شدت مه‌آلود کردن تمام صفحه شدید نیست ولی در عوض هاله‌ی منابع نوری دیدنی است. برای مه‌آلود شدن تمام صفحه می‌توانید یک نرم‌کننده ضعیف اضافه کنید تا به هر دو هدف دست پیدا کنید.

 

7-     باید دقت کنید در تمام عکس‌هایی که هدف شما مه‌آلود کردن و ملکوتی کردن تصویر است باید به فیلم خود حدلاقل یک واحد نوری بیشتر نور بدهید و چون دیافراگم را جهت شدت و ضعف نرم‌کنندگی انتخاب کرده‌ایم  فاکتور نور را در سرعت منظور کنید.

 

8-     در عکاسی با فیلم اسلاید یک‌سوم تا یک‌دوم دیافراگم بیشتر نور بدهید. دقت کنید سوژه‌های کنتراست در اسلاید کمتر مه‌آلود می‌شوند.

 

9-     بسیاری از لنزهای حرفه‌ای گران‌قیمت که سازنده تمام سعی خود را برای وضوح و کنتراست شدید عدسی‌های لنز بکار برده است، در اهداف ملکوتی کردن تصاویر مشکلات ایجاد می‌کنند حتماً بهتر است اگر چنین لنزهایی را استفاده می‌کنید، چند بار با فیلترها و شیشه‌های نرم کننده مختلف تست کنید تا موفق به پیدا کردن وسیله مناسب برای هدف خود بشوید.

 

10-  با تمرینات مکرر می‌توانید بدون فیلترهای مخصوص با حرکت خیلی کم در عکاسی با لنزهای زوم و انتخاب زمان‌های طولانی حالت نقاشی‌های امپرسیونیسم به عکس خود بدهید که نرمی و مه‌آلودی مخصوص خود را بدون فیلتر بدست بیاورید.

 

11- بعضی مواقع با ها کردن روی شیشه لنز یا خیلی کم، چرب کردن عدسی لنز نیز به هدف ملکوتی کردن تصویر می‌رسید.

 

12- از پشت شیشه ماشین یا مغازه که بخار گرفته نیز می‌توان عکس‌های مه‌آلود و نرم شده تهیه کرد، آنچه که مهم است انتخاب سوژه و محل است که جذاب باشند و یا خود شما مدل‌ها را پشت شیشه قرار داده‌اید.

 

13- هاله‌های ملکوتی در اسلاید از قسمت سفید و روشن به داخل تاریکی‌ها نفوذ می‌کنند و در نگاتیو برعکس است؛ هاله‌ها و نور نرم از قسمت تاریک به داخل قسمت‌های روشن نفوذ خواهند کرد که دو حالت کاملاً مختلف هستند.

 

14- در موقع چاپ عکس پنجاه درصد مدت زمان نوردهی کاغذ که به انتها رسید، خیلی آهسته قدری متراژ لنز دستگاه را حرکت دهید تصاویر سوررئال ملکوتی بخصوصی تولید خواهد شد که با نتایج فیلترها متفاوت است.

 

15- به ساندویچ کردن فویل نرم‌کننده بالا یا زیر نگاتیو موقع چاپ نیز به نوعی از مه‌آلود بودن تصویر دست پیدا می‌کنید.

 

16- می‌توانید موقع چاپ زمینه‌ی پشت کار را کاملاً واضح صد در صد زمان را نور داده و مدل خود را که در وسط تصویر است 50٪ واضح و 50٪ محو کنید، در خاتمه سوژه‌ی شما مه‌آلود و بقیه تصویر طبیعی باقی مانده‌است.

 

نوشته: مسعود معصومی

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٤ آبان ۱۳۸٦ - مسعود معصومی