photoalefbe

 

کپی کردن

کپی کردن

هر کس صاحب یک دوربین شود، چه با تمرین و انتخاب یکی از رشته‌های هنری عکاسی و چه آماتور باقی بماند و بصورت تفریحی سالی یک دو بار دست به دوربین خود بزند؛ هر دو گروه در طول سرکار داشتن با عکاسی مسلماً سر و کارشان به کپی می‌افتد. از یک عکس یادگاری پدر بزرگ یا عروسی جد پدر و مادرمان که نه نگاتیوی باقی مانده و آن یک عکس هم که در جعبهٔ یادگاری‌های قدیمی یا آلبوم زوار در رفته مادر بزرگ نگهداری شده نمونه دیگری نداریم و هنر کپی کردن و در روز تولد یا جشن خانوادگی اگر یک عکس قدیمی را کپی کرده و رتوش شده و با یک چاپ حرفه‌ای بزرگ کرده و قاب کنیم در حد یک قطعه جواهر برای بزرگتر‌ها ارزشمند است و شاد شدن آن‌ها واقعاً تماشایی است.

 نمونه برداری از یک دست خط قدیمی، کپی از یک عکس سیاه و سفید رنگ و رو رفته و درب و داغون تا کپی کردن از یک تابلوی نقاشی میلیون‌ها دلاری موزه‌ها همه و همه کپی نامیده می‌شود و باید برای هر سوژه دوربین و لنز و چراغ داشته باشیم و هم چنین تکنیک عکاسی از هر سوژه را آموخته باشیم. خوشبختانه گسترش عکاسی دیجیتال و وسایل مدرن امروزی بسیاری از کار‌ها را آسان‌تر نموده ولی با وجود این کپی برابر اصل باین سادگی‌ها هم نیست و باید فوت و فن این تکنیک را یاد بگیریم که اگر موفق شدیم با دیدن کپی به ما هنرمند خواهند گفت. این هنر و تکنیک آنقدر ضروری و وسعت پیدا کرده که بد نیست این تکنیک را بیاموزیم.

برای کپی از هر سوژه بهتر است با لنز تله کار کنیم. اگر لنز تله ماکرو باشد که بتواند از عکس‌های شناسنامه‌ای گرفته تا تابلوی یک متری رنگی را کپی کند احتیاج به لنز دیگری نداریم، البته برای این تکنیک لنزهایی با کیفیت عدسی بمراتب بهتر ساخته‌اند و هر نوع تله قادر نیست همه اجزاء یک تابلوی بزرگ رنگ و روغن رنگی را نشان بدهد و بهتر است یک تلهٔ با کیفیت مخصوص داشته باشیم. هنگام عکاسی با دیافراگم‌های متوسط کپی کنیم بهتر است چون اگر با دیافراگم باز کپی کنیم حاشیه‌های کناری تابلو نسبت به وسط تابلو وضوح کمتری خواهد داشت در ضمن خطوط خیلی ظریف و نازک، بنظر می‌رسد هاله دارند و نازکی و تیزی اصل تابلو را نخواهند داشت. و اگر با دیافراگم‌های خیلی بسته عکاسی کنیم کنتراست‌های سیاه و سفید تابلو شدید‌تر از واقعیت خواهد شد و حتماً مقداری از نرمی و خاکستریهای تابلو از بین می‌رود و در تابلوهای رنگی حتماً رنگ‌های مخلوط مانند بنفش‌ها و نارنجی‌ها و رنگ‌هایی که از ترکیب چند رنگ ساخته شده‌اند، با دیافراگم‌های بسته کنتراست رنگ‌ها شدید‌تر خواهند شد و مسلماً عکس ما نسبت به تابلوی اصلی کنتراست‌تر خواهند شد. در عکاسی کپی سه پایهٔ محکم با سرسه‌پایهٔ متحرک ضروری است تا بتوانیم فرم هندسی کار اصلی را کاملاً دقیق تنظیم کنیم وگرنه با سه‌پایه‌های غیر حرفه‌ای یک نصفه روز مشغول کپی کردن می‌شویم و آخرسر باز درست در نمی‌آید. موضوع اصلی و مهم دیگر نوع نور و تعداد آن است. اگر تابلو بزرگ باشد و برای یکسان نور دادن تابلو فقط دو چراغ یا فلاش داشته باشیم ممکن است وسط اضلاع نسبت به حاشیه‌ها روشن‌تر شود و تابلو بنظر دورنگ و تاریک و روشن بیایند؛ نوع نور‌ها از نظر کلوین باید کاملاً مساوی باشند و اگر حتی یکی از لامپ‌ها یا نور اطاق یا پنجره و یا هر نور دیگر، باعث می‌شود که کپی ما از نظر رنگ با تابلوی اصلی حتماً تفاوت رنگ خواهد داشت که اصلاح موضعی آن حتی با فتوشاپ هم امکان پذیر نیست و حتماً قسمت‌هایی از کپی رنگ‌های نامناسب و غلط پیدا خواهند کرد.

اندازه گیری نور و نورسنجی تابلو حتماً باید با مقوای خاکستری مخصوص محاسبه شود و اگر نور تابلو یا چراغ‌ها را اندازه گیری کنیم مسلماً کپی با اصل تابلو اختلاف رنگ و یا پر رنگ یا کم رنگی خواهد داشت.

در نقاشیهای برجسته که بجای قلم مو با کارتک کشیده شده، فیلتر پولار برای یکایک چراغ‌ها ضروری است که با قدری عقب و جلو بردن هر چراغ در موقع محاسبه می‌توانیم هم انعکاسهای ناخواسته را اصلاح کنیم و هم شدت نور‌ها را دقیق کنیم. فلزی بودن و یا متالیک بودن تابلوی اصلی را نمی‌توان با فیلتر چراغ کنترل کرد بلکه باید علاوه بر آن جلوی لنز هم فیلتر پولار قرار داد و با حرکت دادن این فیلتر انعکاس مورد نظر نقاش تابلو را نشان داد. این ریزه کاری‌ها آنقدر مشکل و دقیق است که هر عکاس حرفه‌ای فقط با دانش کامل کپی و تجربه کافی می‌تواند تابلوهای غیر معمولی، مانند کاردک‌های رنگی، متالیک‌ها و برجسته‌کاری‌ها را عکاسی کرده و کاملاً شبیه اصل تابلو در بیاورد وگرنه کار را قبول نخواهند کرد که البته اگر مفت و مجانی و برای دوست عکاسی می‌کنید ایرادهای فوق را ندیده می‌گیرد.

اگر تابلو در موزه قرار دارد و بازکردن قابهای چوبی ضخیم و پهن آن ممنوع می‌باشد، در ضمن مشکلات و تنوع کار‌ها را که توضیح دادم در تابلو موجود است، بهتر است از قبول عکاسی صرف نظر کنید و ساعت‌ها بدون نتیجه خود را خیس عرق نکنید. جهت قلم موی نقاش را هنگام کار با دقت در تابلو پیدا کرده و چراغ‌ها را بر مبنای جهت رنگ‌ها تنظیم کنید وگرنه با کمال تعجب با وجودیکه همه چیز درست انجام شده، باز رنگ‌ها مطابق اصل تابلو نیست و تفاوت رنگ بخصوص شدت کم‌رنگی و پررنگی دارد.

در کپی با دوربین دیجیتال لامپ‌ها و نورهای مختلف را شناسایی کرده و اطلاعات کافی در مورد کلوین و کنتراست و شدت و نوع لامپ را مطالعه کنید.

از گونیا کردن تابلو تا بدست آوردن بالا‌ترین کیفیت وضوح و رنگ معمولاً باید با دوربین‌های بزرگ عکاسی کرد. اگر علاقمند و حرفه‌ای شدید مسلماً سراغ اینگونه دوربینها را خواهید گرفت که البته دیگه مجانی و تفریحی کار کردن لطفاً تعطیل.

 

موفق باشید

مسعود معصومی

 

مطلب مرتبط :

 

رنگ در عکاسی 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳٩٠ - مسعود معصومی