photoalefbe

 

محل قرار گرفتن دوربین

محل قرار گرفتن دوربین

بیشتر عکاسان آماتور عادت دارند دوربین را تا مقابل چشمان خود بالا بیاورند و از این ارتفاع عکاسی کنند، بسیاری مواقع اینگونه عکس‌ها معمولی و ساده و بی‌روح خواهند شد. مخصوصاً اگر سوژه مقابل دوربین از نظر فرم و اندازه و زمینه با لنز انتخاب شده نیز هارمونی نداشته باشد. تغییر دادن ارتفاع دوربین و هم چنین انتخاب لنز مناسب در رابطه با عمل جدید دوربین، عکس‌های کاملاً متفاوتی بوجود میاورد، این موضوع شامل به چپ یا راست حرکت دادن دوربین نیز می‌شود مخصوصاً اگر بخاطر قرار دادن سوژه اصلی در یک زمینه متفاوت و کاملاً جدید دوربین را نیز پایین و بالا و چپ و راست جابجا نماییم و سوژه را مطالعه کنیم.

برای مثال اگر شخص کنار دریا ایستاده باشد شما می‌توانید با بالا و پایین آوردن زاویه دوربین نه تنها ابعاد صورت، بدن و پاهای مدل خود را به شدت تغییر دهید بلکه با قدری حرکت به طرفین سوژه می‌توانید زمینه پشت او را از ابر و آسمان به دریا و از دریا به ماسه و از ماسه به درخت و آنچه که در زمینه دور قرار دارد تغییر دهید.

در درس‌های گذشته این حرکات را برای تغییرات زاویه تابش نور نیز اشاره کردیم. ولی این بار با تغییر محل دوریبن همه چیز شدیداً تغییر خواهد کرد.

در یکایک رشته‌های متفاوت عکاسی مسئله ارتفاع دوربین در رابطه با سوژه و نوع آن اهمیت دارد، اگر کودکی روی شکم دراز کشیده و مثلاً یک بچه گربه نیز روبروی صورت او به او نظاره کرده مسلماً روی شکم دراز بکشید، لنز تله انتخاب کنید و از نیم‌رخ هر دو مدل با یک زمینه محدود و رنگی عکاسی کنید بخصوص اگر نور از پشت به آنها بتابد مطمئن باشید عکس کاملاً حرفه‌ای انداخته‌اید. در ضمن تغییر محل دوربین در اندازه و ابعاد سوژه تغییرات زیادی بوجود میاورد، برای نمونه یک میوه مثلاً گلابی را روی میز قرار بدهید و از پرسپکتیو عمود به گلابی و بعد موازی با لبه میز، گلابی را تماشا کنید. از تغییر فرم آن مخصوصاً تغییر زمینه پشت آن حتماً تعجب خواهید کرد. رابطه فرم سوژه شما با اضلاع تصویری شما نیز تغییر خواهد کرد و در بعضی از عکس‌ها سوژه کادر را کاملاً پر کرده و در بعضی دیگر به صورت یک شیار باریک دیده خواهد شد. با وجود اینکه دوربین‌های جدید کار را آسان کرده‌اند، از محاسبه نور تا واضح کردن و تعویض فیلم و محاسبه کنتراست و سایر مشکلات تکنیکی را خود دوربین انجام میدهد ولی هنوز دوربینی ساخته نشده که کادر مناسب و ارتفاع و زاویه درست و جذاب سوژه شما را نیز نشان بدهد.

عجله نکنید و با دقت تغییرات فرم و اندازه و شکل هر سوژه را زوایای بالا و پایین و چپ و راست مطالعه کنید و بخاطر بسپارید. شما باید با تمرین و دقت تغییرات اندازه یک سوژه را که نزدیک شما قرار گرفته در روابط با زمینه پشت آن کاملاً متوجه شوید و بعد زاویه و ارتفاع لنز و دوربین را انتخاب کنید. این دقت بخصوص شامل انتخاب لنز مناسب می‌شود.

اگر با ارتفاع معمولی مقابل چشم کاملاً قهر کنید مطمئن باشید انقلابی در کشف و ضبط تصاویر جدید خود بوجود آورده‌اید در این متد و عکاسی جدید چند مسئله را باید در نظر گرفته و انجام دهید.

  • 1. استاندارد را در عکاسی کنار بگذارید. بالا و پایین چپ و راست هر سوژه را با نوع استاندارد مقایسه کنید.
  • 2. از تجربیات ضد و نقیض نترسید، کادرهایی کاملاً متفاوت بیاندازید و مقایسه کنید.
  • 3. مرتباً با تمرین کشف جدید کنید. یک سری ِ متفاوت بیاندازید کنار هم بچینید مقایسه کنید.
  • 4. در حد عکس هوایی از بالا عکاسی کنید و کوچک شدن اشیاء را مشاهده کنید.
  • 5. اشکال و فرمهای کوچک و بزرگ را به صورت ضد نور سر راه دوربین و سوژه قرار دهید.
  • 6. سه‌پایه مجهزی که حداقل و حداکثر ارتفاع آن بسیار زیاد باشد انتخاب کنید تا هنگام کار کم نیاورید.
  • 7. کادربندی را بهم بزنید. عقب خلق فرم و تصویر گرافیکی باشید.
  • 8. از سوژه‌هایی که در برابر لنز سوپرواید، پرسپکتیوی آوانگارد بوجود میاورند استفاده کنید.

در یکایک تمرینات فوق آنچه را در آن وضوح اهمیت حیاتی دارد شدیداً واضح عکاسی کنید، فقط اگر محو شدن سوژه‌هائی در کادر به زیبایی رنگ و فرم سوژه اصلی کمک می‌کند با تله و دیافراگم باز عکاسی کنید که حتماً محو شود.

دقت کنید در عکاسی‌های معماری  و طبیعت رابطه بین سوژه‌های جلو و عقب تصویر اهمیت زیادی دارد، حتماً لازم نیست واقعی باشند، با جابجایی و انتخاب ابزار و سوژه‌های فرم‌دار به خلاقیت و افکار تصویری خود جامه عمل بپوشانید. در این نوع عکاسی اگر نیمی از صورت را فقط از زاویه خاص تلقی کنید و زمینه پشت نیز نیمه دیگر تصویر را معنی‌دار پر کرده باشد، کاری آوانگارد و مدرن است. نور و سایه و کنتراست و تضاد رنگ در کادربندی شما بمراتب مهم‌تر از قوانین استاندارد است.

نوشته: مسعود معصومی

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۸٧ - مسعود معصومی